Karolina H.
znałam kobietę,która pracowała do niemalże samego końca ciąży   wszystko zależy od wieku Dziecka,którym się Pani opiekuje,bo jeśli rzeczywiście jest małe to zapewne i Pani nie będzie chciała narażać swojego Maleństwa
a tak poza tym to gratuluje!  

NIANIA ;.
Dziekuje wszystkim za odzew.Ja jestem niania od kilku lat i wsumie opiekowałam sie 4dzieci równoczesnie wiec nie jest to dla mnie zaden problem wieksza gromadka,to tak na marginesie.  .Chciała bym sie opiekowac podopiecznym az do porodu,jesli rodzice zechca,do pomocy mam tez tesciowa wiec jakos by to bylo.
jestem ciekawa jak to bedzie.
trzymajcie kciuki

Anna S.
A ja mam żal do moich ostatnich pracodawców... na rozmowie kwalifikacyjnej przyznałam, że powoli staram się o dziecko. OK, przyjęli mnie. W ciążę zaszłam po 4 miesiącach pracy i od razu o tym poinformowałam. Był luty, termin miałam na przełom września/października (ubiegłego roku) i ustaliliśmy, że będę pracować do końca sierpnia. Pracę miałam lekką, tylko 6 godzin dziennie, 5-letnia dziewczynka której nie trzeba było nosić na rękach i żadnych innych obowiązków! Ciąża przebiegała dobrze, więc nie wzięłam ani jednego dnia wolnego, do lekarza chodziłam zawsze po pracy, z podopieczną nadal chodziłam na sanki, później na plac zabaw, nic się nie zmieniło. W połowie maja poinformowano mnie, że szukają nowej niani od czerwca, bo mój brzuch już widać (?!?) Rodzice dodali, że jeśli nie znajdą to mogę być u nich dalej, aż znajdą. 31-go maja wzięłam ostatnią wypłatę i w czerwcu już się nie pojawiłam, bo znaleźli kogoś. Ja zostałam na lodzie, ale przynajmniej mogłam sobie poleżeć do góry brzuchem. W połowie czerwca telefon: "proszę przyjechać do M., bo nowa niania zrezygnowała!" Grzecznie odmówiłam, chciałam dodać że mój brzuch nadal widać, ale ugryzłam się w język. Na szczęście znalazłam świetną pracę (na portalu Niania), 2 godz dziennie prowadziłam terapię małej dziewczynki, w zajęciach uczestniczyła mama dziecka, która surowo zabraniała mi dźwigać dziecko i w miłej atmosferze przepracowałam prawie do porodu   

Anna K.
Czy zdaje sobie Pani sprawę z konsekwencji? Jeśli coś by się stało Pani albo Dziecku, to wówczas pracodawca ponosi olbrzymie konsekwencje ( w tym prawne). Nie może się bronić niewiedzą o ciąży pracownicy (stąd może hasło, że brzuch już widać). Ciąża to nie choroba ale stan odmienny, a to że pierwsza ciąża była bez komplikacji nie oznacza że kolejne takie będą. Co będzie jeśli Pani zasłabnie, będzie zmęczona (zwłaszcza w ostatnich miesiącach), albo (odpukać w niemalowane) spotka Panią strata dziecka? Ja nigdy nie podjęłabym się zatrudnienia osoby w ciąży, zwłaszcza ze strachu o tę kobietę i konsekwencje dla mnie w razie poronienia.