a co robicie-Drogie Nianie-gdy Dziecko, będąc w domu z Rodzicem, zaczyna na Wasz widok płakać (zawodzić-taki "ryk" mający na celu wymuszenie czegoś na Rodzicu): zawiesza się na szyi Mamy/Taty...a oni-Rodzice-nie potrafią bronić się przed takimi zagrywkami i z każdym "rykiem"ulegają - noszą na rekach, przyklejone do szyi Maleństwo, "tłumaczą " coś, "pocieszają"...

Dodam, ze próby odwrócenia uwagi nie działają-Malutka "wisi" na Mamie/tacie i inajczęciej ostentacyjnie "ignoruje" moją obecność. Jeśli próbuję podejść -krzyczy głośniej...   oczywiscie staram się coś wymyśleć i czasami udje mi się ją zainteresować , ale jesli gdzies w tle przemknie Mama/Tata ... Mała "rzeca" wszystko i przylepia się do Rodzica..poi czym zaczyna "wyć"...

Oczywiście po wyjściu Rodzica, Malutka (ponad dwa lata) nie zawodzi-jest nam razem dobrze-czasami wręcz musze jej przypominać o nieobecnej Mamie.

Jest mi głupio gdy Mała tak się zachowuje, boję się tez że Rodzice pomyślą, ze jest jej ze mną źle-dlatego nie chce ich puścić i płacze na mój widok. Rodzice nie specjalnie interesują się tym co dzieje się w dziecku-czasami mam wrażenie, że nie interesuje ich rozwój ich pociechy....i obawiam się, że i w tym przypadku wnioskują na podstwie reakcji, bez wnikania w przyczyny.

co JA -niania powinnam robić w takich sytuacjach?

Jak reagujecie na płacz dziekca przy Rodzicu? Jak proponujecie zachować się w takich sytuacjach?

Matyldo, tutaj rodzice musza zachowac zimną krew. Szybkie pożegnanie , odstawienie dziecka na poddłogę a jaki tylko drzwi za nimi sie zamkną Ty przejmujesz dziecko. Jak sama mówisz dziewczynka uspokaja się i wchodzi w zabawy. Rodzice muszą przełamac się! Rozsądni na pewno nie pomysla, że krzywdzisz dziecko, wiele maluchów tak się zachowuje. Mają niedosyt mamy,taty. Nie jestem pewna czy jest to pewna prawidłowość, ale zauwazyłam

Matylda nie napisała,że dziecko płacze na Jej widok,tylko na widok rodziców,gdy Ona jest w pobliżu.

Na mój widok,też żadne dziecko nie płakało.

Ale zdarzało mi się i teraz też się zdarza,że dziecko płacze na widok rodzica,gdy Ten wraca z pracy.

Moja podopieczna, na początku była szczęśliwa gdy do niej przychodziłam.Potrafiła poganiać Rodziców, aby szybciej wychodzili. Po jakimś czasie (gdy miała ok.2,5 roku)gdy wydawałoby się ,że będzie jak zwykle miło, zaczynała płacz gdy rodzice się ubierali. Niestety, płakała gdy rodzice wychodzili. Rodzicom ( zwłaszcza Mamie ,której ciężko było wyjść) było przykro. Po wyjściu malutka pozwoliła sobie wytrzeć łezki i pomału zaczynała się bawić. Po chwili było już wszystko dobrze. Powiedziałam,że ma się ładnie uśmiechnąć do zdjęcia to wyślemy uśmiech Rodzicom ( myślę,że to ich uspokoiło,że nic złego się nie dzieje). Myślę ,że jest to emocjonalne dorastanie dziecka.Teraz ma 3 lata, nie płacze ale jest smutna i przy mamie nie pozwala się dotknąć. Ale po wyjściu zaczyna się ładnie bawić i jest bardzo wesoła. Teraz ma fazę ,że gdy przychodzi Mama z pracy ,a ja mam wyjść, to jej jest smutno" bo ciocia idzie do domu".No cóż takie są dzieci.

Małgorzata R.

Matylda nie napisała,że dziecko płacze na Jej widok,tylko na widok rodziców,gdy Ona jest w pobliżu.

Na mój widok,też żadne dziecko nie płakało.

Ale zdarzało mi się i teraz też się zdarza,że dziecko płacze na widok rodzica,gdy Ten wraca z pracy.

"a co robicie-Drogie Nianie-gdy Dziecko, będąc w domu z Rodzicem, zaczyna na Wasz widok płakać (zawodzić-taki "ryk" mający na celu wymuszenie czegoś na Rodzicu

Jednak wyrażnie napisane, że na widok niani bo wie że zaraz rodzice wyjdą.

Dzieci,które wymuszają na rodzicach będą wyć i bez widoku niani. To dziecko patrzy na nianię i obserwuje jej reakcję. Może i z nią uda się coś "ugrać"

Małgorzata R.

Dzieci,które wymuszają na rodzicach będą wyć i bez widoku niani. To dziecko patrzy na nianię i obserwuje jej reakcję. Może i z nią uda się coś "ugrać"

Zgadza się, ale problem Matyldy dotyczy konkretnej sytuacji . A tutaj nie chodzi o wymuszenie czegos na niani ale na rodzicach.

Dzięki, Dziewczyny za odpowiedzi -bardzo cenne są dla mnie wasze opinie i doświadczenia   

Jadwigo&Małgosiu:Moze doprecyzuję  

Otóż Mała uderza w ryk" kiedy próbuję się do niej zbliżyć-jest mi wtedy...po prostu głupio. Czuję się

Sytuacja wygląda tak, że gdy wchodze do domu(mam swoje klucze), mała pędzi do Rodzica-siada mu na kolana/domaga się wzięcia na rece i ..wyje:" ja chcę do taty/mamy"(mimo, że jest u nich na rękach).

Jeszcze do niedawna starałm się ja jakoś zachęcic do przyjscia do mnie: opowiadałam , że pójdziemy na plac zabaw/do piaskownicy, pytałam w co się ubierzemy, co będziemy robic ect.-Mała była "głucha"-czasami tylko podbiegała , żeby cos zrobić, po czym pędem wracała na kolana rodzica (ojca-który chętnie ją tam usadawiał...choć wystarczyłobym żeby wstał i nie brał Małej na rece, gdy ta wyciąga rączki i wyje...)

w końcu , zabierałam Mała w "stanie wyjącym" i zamykałyśmy się w pokoju, tam chwilkę pokwiliła, ale rozmawiałam z nia wzbudzjac jej zainteresownie, tak by zapomniała o powodzie swojej "rozpaczy"-w tym czasie ubierałam ja, planowałyśmy wyjście-czasami słyszła krzatanie się Taty, pytała gdzie jest tata, ...a po 109-15 min. była juz "moja"--wychodziłysmy z pokoju, Malutka nie rzucała się w ramiona Taty, robiłysmy to co zawsze gdy jesteśmy same, po czym ...wysyłałam ją do Taty, żeby się pożegnała.

Tata takich syt. jest nadmiernie czuły-piesci się z Mała, intonuje kazd zdanie w taki sposób, ze mi samej byłoby ptrzykro z nim się rozstac...ale Malutka jest już nastwiona na atrakcje jakie ma u mnie gwarantowane (niegdy jej nie "bajeruje", nie obiecuję czegoś, czego nie będziemy mogły zrobic- chcę , żeby miała do mnie zaufanie-..natomiast Tata od początku sciemnia, ze np. pójdzie z nami, albo próbuje przekupić Małą ...

Dopiero teraz-piszac te słowa widzę, ze tak naprawde problemem nie jest Mała, ale brak wspólpracy Niani z Rodzicem, bo choć przykro mi gdy Mała płacze , kiedy się pojawiam-to już mój problem. Tak naprawde ja czasami nie mam cierpliwości do ...taty, bo niweczy to co próbuję w Malutkiej zbudować-samodzielność, poczucie bezpieczeństwa, porządek i rytm dnia, zaufanie do Dużego.

"Dzieci,które wymuszają na rodzicach będą wyć i bez widoku niani. To dziecko patrzy na nianię i obserwuje jej reakcję. Może i z nią uda się coś "ugrać""

Mała wie, że ze mna takie zagrywki nie przejda-próbowała mnie już wiele razy, w końcu załapała, ze taka metoda na mnie nie działa-przestała więc ją stosowac.

Ale ...jestem czujna-Malutka jest bystra i cały czas sprawdza gdzie są granice.

Ze mną jest jednak bardzo grzeczna i zdyscyplinowana(wiem, wiem...paskudne słowo).

W chwili pojawienia się rodzica-zaczyna się cyrk-robi się kaprysna i zwyczajnie niegrzeczna-cała na "nie".

Matylko, jedyne rozwiązanie to dosc stanowcza rozmowa z tatą. Może on nie zdaje sobie sprawy że krzywdzi dziecko? Może po prostu "mijajcie się w drzwiach" / sms,ze jestes na schodach/. Rodzice robią czasami niedzwiedzia przysługę

Ja proszę rodziców,żeby w chwili mojego wejścia dziecko nie było na rękach.Jeżeli dziecko wyje ,proszę rodziców o zajęcie się sobą i zniknięcie dziecku z oczu.To natychmiast pomaga.

Ewa S.Wyć to może wilk do księżyca...

I to znacznie lepiej brzmi,niż to co "robi" dziecko.

Masz Ewo rację, rozgrzeszę jednak Małgorzatę, użyła niezręcznie kolokwializmu.To sygnał, że nie zawsze wolno nam się posługiwać mową potoczną, bo możemy kogoś urazić.Cała ta sytuacja moim zdaniem nie dyskwalifikuje Małgosi jako profesjonalnej i kochającej niani.